Geschiedenis vereniging

Muziekvereniging Eendracht Maakt Macht (E.M.M.) is een vereniging die tot op de dag
van vandaag een aparte plaats inneemt in de Heerjansdamse samenleving.

Dit is niet altijd zo geweest. Wat ging daaraan vooraf? De geschiedenis hierover is de volgende:

In de zomer van 1908 namen een aantal personen, onder andere de heren H. van Dijk en C. Leenheer, het euvel besluit een muziekvereniging op te richten. Hun reden was onder meer dat er zo weinig te beleven was in het dorp. Er werd een vergadering uitgeschreven en die vond plaats op de zolder van café Prooi (foto) aan de Noldijk. Deze bijeenkomst was geen succes. Er verschenen slecht twee personen. Na het voeren van propaganda waren er een week later 13 mensen aanwezig. Tijdens deze vergadering werd besloten tot het oprichten van een muziekvereniging en een voorlopig bestuur werd gekozen. Zij zouden de ter tafel gebrachte plannen verder uitwerken.
Op 2 september 1908 was muziekvereniging  EENDRACHT MAAKT MACHT HEERJANSDAM een feit.

In de eerstvolgende vergadering werden deze plannen uit de doeken gedaan. Dat er de nodige problemen waren zal ieder wel duidelijk zijn. Het grootste probleem was de financiële kant van de zaak. Hoe kom je aan kapitaal? Voorgesteld en besloten werd een bedrag van 5 gulden per lid als inschrijfgeld te heffen en een wekelijkse contributie van een kwartje. Toch niet mis te verstane bedragen voor die tijd. Er haakten dan ook een paar aspirant-leden af, want een kwartje per week was niet mis. Dat was voor sommigen zo ongeveer hun hele traktement. Maar ondanks deze strubbelingen konden die avond toch vijftien leden ingeschreven worden.
Hierdoor ontstond een startkapitaal van 75 gulden !!

Maar ja,  een muziekvereniging zonder muziekinstrumenten heeft geen bestaansrecht. Een week na de oprichtingsbijeenkomst togen drie bestuursleden naar Tilburg. Bij muziekhandel Van Kessel kocht men een instrumentarium voor 20 personen. voor het kolossale bedrag van 360 gulden. Dit tegen de voorwaarde van 100 gulden contant en de rest in maandelijkse termijnen van 10 gulden., mist er een borg gesteld kon worden. Als aan deze voorwaarden voldaan zou worden kon men de instrumenten onder rembours voor de eerste aanbetaling tegemoet zien. De toenmalige Burgemeester werd verzocht zich voor deze voorwaarden garant te stellen, doch de goede man durfde het niet aan.
In dokter Dagevos (foto) werd alsnog de borgstelling gevonden, mits we er geen lolletje van gingen maken.

Toen de instrumenten waren gearriveerd konden ze aan de leden uitgereikt worden en een ieder nam wat hij het mooiste vond. Hoe de benaming van elk instrument was? Dat wist niemand!?

Men begreep al direct dat er toch iemand zou moeten komen om de muziekkennis bij te brengen en hoe je het verkregen instrument moet bespelen. In het hoofd der Openbare school, de heer Gerritsen, dacht men de persoon gevonden te hebben die voor de nodige opleiding kon zorgen. Voor respectabele bedrag van ƒ 1,50 per week nam deze man de hem toegedachte functie aan.
Het bleek echter al heel snel dat de heer Gerritsen evenveel, of beter even weinig van muziek wist dan de leden van de vereniging.
Zij bemerkten dat de goede man bij het zingen zelfs geen wijs kon houden.
Men begon toen maar zichzelf enige liedjes te leren. Deze werden op de wekelijkse repetitie door ieder op zijn eigen wijze gespeeld. (??)

Ondanks de muzikale perikelen wilde men zich toch graag presenteren, bijvoorbeeld door een mars in het dorp.
De geboorte van prinses Juliana op 30 april 1909 was "de" gelegenheid hiertoe. Het zou zeer de moeite waard zijn als dit optreden nog eens teruggezien kon worden. Want wat gebeurde: Naast het gezamenlijke Wilhelmus speelde men ook andere stukjes, dat wil zeggen: ieder het liedje dat hij het beste kende of het mooiste vond. Dit werd dan weer afgewisseld door
het Wilhelmus - IN MARSTEMPO !!??
Het hinderde de feeststemming allerminst. Het was een geweldige dag en het aanzien van E.M.M. steeg met sprongen.

Intussen was wel duidelijk geworden dat er naar een andere dirigent uitgekeken moest worden. Deze werd gevonden in de heer Nobels uit Dordrecht. Onder zijn leiding steeg de muzikale kwaliteit zodanig dat men besloot naar een Concours te gaan. Met twee verplichte nummers werd ingeschreven in de 4e afdeling. Dit bleek toch wat te hoog gegrepen op dat moment. Tijdens het spelen van het tweede nummer bleven ze midden in het stuk steken. Een prijs ging hun neus zodoende voorbij.
Toch niet geheel ontmoedigd ging men diezelfde zomer nogmaals op Concours, te Naaldwijk. In de 3e afdeling werd toen een tweede prijs behaald. De eerste tastbare prijs, een medaille, was binnen.                  (Foto begintijd E.M.M., zomer 1911)

Inmiddels was de eerste wereldoorlog een feit. Vanwege de mobilisatie bleken er zoveel mensen te ontbreken dat besloten werd de verenigingsactiviteiten te staken. Na het beëindigen van de oorlog werden de draad weer opgepakt.
Onder leiding van een Majoor uit het leger werden de repetities hervat. Bleek van korte duur te zijn. Daarna was het de beurt aan de heer  Thomas uit Rotterdam. Na ongeveer acht jaar vertrok hij en in de heer J. Willemen Sr. werd zijn opvolger gevonden. Onder leiding van deze dirigent maakte E.M.M. een muzikale bloeiperiode mee. Vele muzikale successen kwamen met regelmaat van de klok. Nadat Willemen Sr. vanwege zijn leeftijd een punt achter zijn dirigentenloopbaan moest zetten werd de opvolging gevonden in de heer Willemen Jr. Deze bracht E.M.M. tot nog grotere muzikale prestaties.  Op zijn aandringen werd toen besloten dat E.M.M. zich aansloot bij de Federatie van Muziekverenigingen.
Men bezocht regelmatig concoursen met hele goede resultaten. Men reikte zelfs tot in de Vaandelafdeling.

Nadien zijn er nog verschillende dirigenten geweest die leiding hebben gegeven aan de muzikale activiteiten van E.M.M.
Met wisselend succes. Aan concoursen werd geruime tijd niet meer deelgenomen. Wel werden er diverse festivals bezocht.
In 2002 werd besloten dat het hoog tijd was voor concoursdeelname. Onder leiding van dirigent Sarif Tribou werd op dat concours een goed resultaat behaald.

De vereniging die is begonnen als fanfare-orkest werd later ook uitgebreid met een drumband en een mini- majorettegroep.
Dit ging helaas niet altijd zonder problemen. Door verschillende omstandigheden verdwenen op een zeker moment de drumband en/of de mini- majorettegroep. Met inspanning van een aantal personen werden deze onderdelen weer nieuw leven ingeblazen.
Dit betekende dat de vereniging wisselend bestond uit één tot drie afdelingen.

Helaas zijn met ingang van 2003 de activiteiten van de mini-majorettegroep gestaakt wegens gebrek aan voldoende leden..
De vereniging bestaat nu uit twee afdelingen: Het fanfareorkest en de Drumband/Slagwerkgroep.
Deze twee onderdelen mogen zich verheugen in een groeiend ledenaantal.
Onder bekwame leiding van de huidige dirigent en instructeur nemen de prestaties van de vereniging toe.
Door optredens, o.a. bij Koninginnedag, Dodenherdenking, concerten, uitvoeringen en andere evenementen is E.M.M. een bekend gezicht en een niet weg te denken vereniging in Heerjansdam

♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪            

Een uitgebreide beschrijving met foto's van de E.M.M. geschiedenis is te lezen en te zien in het Jubileumboek uitgegeven ter gelegenheid van het 100 jarig bestaan in 2008.
Via de e-mail is dit boek te bestellen.